Okiełznać chmurę

0

Wyzwania stawiane specjalistom odpowiedzialnym za uruchomienie i funkcjonowanie środowisk cloud computing różnią się od zadań związanych z rozwojem w pełni lokalnej infrastruktury. Wspólna jest jednak potrzeba długofalowego spojrzenia i strategicznego planowania działań w oparciu o cele biznesowe.

Nadzieje pokładane we wdrożeniach rozwiązań chmurowych – zwłaszcza tych, umożliwiających wykorzystanie utrzymywanych poza organizacją zasobów sprzętowych i platform aplikacyjnych – są zwykle bardzo szerokie. Tym większe bywają więc rozczarowania wynikające z braku odpowiedniego przygotowania do wdrożenia chmury. Tymczasem model cloud computing jest przecież tylko innym sposobem używania rozwiązań IT. Wymaga więc również kompleksowego przygotowania, co wdrożenie dowolnego innego rozwiązania informatycznego w organizacji. Zasada ta w szczególności dotyczy rozwiązań infrastrukturalnych. Łatwość sięgnięcia po usługi chmurowe nie powinna mieć tu większego znaczenia. Przy okazji wdrożeń rozwiązań chmurowych – niezależnie od tego, czy na poziomie chmury prywatnej, czy publicznej, ani czy w warstwie infrastruktury IaaS, czy też na poziomie środowiska PaaS – niezbędne staje się uporządkowanie na nowo procesów IT, a w dalszej kolejności także procesów operacyjnych i biznesowych.

Błędy, a niespełnione oczekiwania
Z analiz firmy Gartner wynika, że tylko 5% osób odpowiedzialnych za działanie środowisk chmurowych – konkretnie chmur prywatnych – deklaruje pełne zadowolenie z posiadanych rozwiązań. Pozostała grupa ma z własną chmurą różnego rodzaju problemy. Większość (31%) uczestników ankiety przeprowadzonej podczas konferencji Gartner Datacenter Conference w grudniu 2014 roku wskazuje na brak możliwości wykorzystania benefitów chmury z powodu niewystarczających zmian w modelu operacyjnym organizacji. To, co prawda, problem ludzki i ideowy, jednak mocno wpływający na brak oczekiwanych efektów. Co piąty (19%) ankietowany przyznaje, że na skutek popełnionych błędów w jego firmie zamiast środowiska chmurowego powstała bardziej rozbudowana platforma wirtualizacyjna pozbawiona np. funkcji automatyzacji, czy samoobsługowości. Kolejna grupa (13%) podkreśla, że pomimo wdrożenia technologii cloud nie udało im się osiągnąć oczekiwanych efektów w zakresie rozliczania kosztów.

Analitycy Gartnera wśród przyczyn niezadowolenia innych grup nieusatysfakcjonowanych użytkowników chmury prywatnej wymieniają: chęć nadmiernej optymalizacji wszystkich aspektów działania środowiska, wykorzystanie nieodpowiednich technologii oraz błędny wybór celów wdrożenia w kontekście potrzeb biznesowych. Dowodzi to, jak istotne jest powiązanie działań mających na celu wykorzystanie środowisk cloud ze strategią biznesową organizacji. Równie ważna jest racjonalizacja działań.

Chmura dla chmury
Brak planowania i przygotowania organizacji do wdrożenia modelu cloud computing jest jedną z najważniejszych pułapek towarzyszących projektom chmurowym. Gros problemów wynika z braku systematyki i kompleksowego podejścia do projektu, który w swoich założeniach w niczym nie powinien różnić się od wdrożenia dowolnego innego rozwiązania IT. Inna jest jedynie technologia. W teorii, wykorzystanie możliwości środowiska chmurowego – przykładowo, Platform-as-a-Service – na potrzeby przetwarzania liczącej kilka TB bazy danych, wobec przeciążonej infrastruktury lokalnej, może wydawać się rozwiązaniem pozbawionym wad. Należy jednak uwzględnić także fakt, że chęć zastosowania takiego modelu wymagać będzie przesłania wspomnianej bazy do środowiska chmurowego, w sposób nie utrudniający prowadzonej działalności, a zarazem gwarantujący dostęp do migrowanych danych w czasie rzeczywistym. Czy uda się to zrobić w oparciu o posiadaną, wysyconą przecież sieć? Jeśli nie, to w jaki sposób zaplanować prace, aby zminimalizować negatywne skutki biznesowe?

Strategia migracji do chmury powinna więc uwzględniać zarówno kwestie związane ze specyfiką posiadanych zasobów IT – elementów sieci, serwerów, pamięci masowych, itp. – a także wykorzystywanego w firmie środowiska aplikacyjnego. Nie mniej ważne jest jednak powiązanie planu kompleksowego wdrożenia usług cloud computing z priorytetami i strategicznymi planami biznesowymi oraz analizą kosztów i oceną potencjału dostępnych usług pod kątem specyfiki działalności wraz z obowiązującymi ją regulacjami. Tylko dzięki temu możliwe jest uniknięcie błędów inwestycyjnych oraz nieskoordynowanych, nieefektywnych działań – realizowanych często na własną rękę przez działy biznesowe. W długiej perspektywie takie podejście pozwoli też na wykorzystanie efektu modelu cloud w kontekście optymalizacji kosztowej.

Nowe zadania IT
Wykorzystanie na szeroką skalę modelu cloud computing wpływa na zmianę charakteru pracy osób odpowiedzialnych za funkcjonowanie środowiska IT. Owszem, chmura obliczeniowa na pewno zmieni sposób funkcjonowania organizacji w obszarze IT, nie sprawi jednak, że w dojrzałych organizacjach lokalna infrastruktura stanie się całkiem zbędna. Jedną z najważniejszych zmian jest zanikające rozgraniczenie pomiędzy obowiązkami administratorów środowiska aplikacyjnego oraz osób odpowiedzialnych za funkcjonowanie infrastruktury sieciowej. Wdrożenie modelu cloud na szeroką skalę stwarza m.in. dużo większą niż wcześniej presję na prawidłowe funkcjonowanie wszystkich aspektów infrastruktury sieciowej. Na administratorów zajmujących się dotąd głównie sieciami fakt ten nakłada obowiązek zrozumienia przepływów danych oraz powiązań środowiska aplikacyjnego z warstwą sieciową. Podobnie w przypadku usług IaaS, czy PaaS. Niezbędna staje się też wiedza dotycząca zarządzania środowiskami zwirtualizowanymi – oraz automatyzacji związanych z tym procesów.

Warto również pamiętać, że zmiana modelu dostarczania zasobów IT najczęściej nie eliminuje typowych problemów, z którymi często borykają się użytkownicy biznesowi. Cenne okazuje się też zapewnienie narzędzi, także prawnych, które zapewnią organizacji możliwość efektywnego wpływania na działanie infrastruktury bazującej na zasobach dostarczanych z zewnątrz w modelu cloud. Ważne staje się też posiadanie narzędzi – I rozwiązań procesowych – pozwalających administratorom na monitorowanie wszystkich aspektów działania infrastruktury bazującej na modelu cloud computing. Aspekt ten powinien być uwzględniony już na etapie planowania działań zmierzających do wdrożenia chmury, a tym bardziej – na etapie przygotowania strategii w tym obszarze. Niezbędne jest też zbudowanie relacji z dostawcą usług chmurowych – zwłaszcza usług wykorzystywanych na potrzeby bardziej istotnych systemów i procesów – który pełni przecież rolę strategicznego partnera biznesowego. Relacji – podkreślmy – biznesowych.

Jak podkreśla, James Staten, analityk firmy Forrester Research, chmura obliczeniowa wymusza na specjalistach IT większe zaangażowanie w procesy biznesowe. To zaś otwiera nie tylko drogę do pozyskania nowych kompetencji, ale może też wpłynąć na wzmocnienie ich roli, jako adwokatów pozytywnej zmiany biznesowej w całej organizacji. Z pewnością docenione będą też umiejętności takiego zarządzania środowiskiem IT, aby w dynamiczny sposób optymalizować koszty i maksymalizować efektywność infrastruktury łączącej środowiska lokalne i chmurowe.

Plan B
Naturalna ścieżka wdrożeń rozwiązań infrastrukturalnych w modelu cloud zakłada, że w pierwszej kolejności zasoby chmurowe znajdują zastosowanie do obsługi mniej krytycznych usług IT. W miarę jednak upływu czasu i chęci wykorzystania w jak największym stopniu potencjału modeli Software-as-a-Service, czy Platform-as-a-Service skala wykorzystania zasobów chmurowych rośnie – i w pewnym momencie sięga rozwiązań o kluczowym znaczeniu dla prowadzonej działalności. W ich przypadku jednak niezbędne staje się wynegocjowanie takich warunków dostępności zasobów, które zagwarantują, że migracja do chmury nie wpłynie na przebieg najistotniejszych procesów biznesowych. Zawarta umowa powinna również gwarantować klientom zadośćuczynienie odpowiednie do skali potencjalnych strat poniesionych w wyniku braku zapewnienia wymaganego SLA.

Niezbędne staje się też opracowanie – najlepiej we współpracy z dostawcami – planów działania w sytuacjach awaryjnych. Nie należy bowiem zakładać, że wszystkie elementy budowanych przy użyciu rozwiązań chmurowych środowisk informatycznych będą zawsze niezawodne – podobnie jak nie wolno tego zakładać w przypadku lokalnej infrastruktury. I niewiele zmieniają tu zapisy umowne, czy SLA. Praktycznym sposobem na zweryfikowanie, czy infrastruktura hybrydowa wytrzyma awarię poszczególnych komponentów może być – opisywana na łamach Magazynu ITwiz nr. 3/2014 – metodyka Chaos Monkey. Jej działanie opiera się na losowym wyłączaniu losowych komponentów infrastruktury – aby przetestować w praktyce jej odporność na błędy.

Strategia wdrażania rozwiązań cloud computing w organizacji powinna:

  • Być powiązana ze strategią biznesową firmy
  • Narzucać systematyczne działania zamiast jednorazowych, nadmiernie złożonych projektów
  • Uwzględniać potrzebę wykorzystania zróżnicowanych usług wielu dostawców
  • Odnosić się do mniej istotnych, ale także krytycznych usług IT
  • Zakładać budowę katalogu usług IT
  • Opierać się na użyciu mechanizmów samoobsługowości i precyzyjnego rozliczania kosztów
  • Uwzględniać kwestie bezpieczeństwa i wydajności infrastruktury
  • Dążyć do optymalnego wykorzystania posiadanych zasobów IT

Strategia wdrażania rozwiązań cloud computing w organizacji nie powinna:

  • Zakładać obligatoryjnego wykorzystania chmury do wszystkich zastosowań
  • Być traktowana jako rozwiązanie problemów na styku biznesu i IT
  • Opierać się na nadmiernych uproszczeniach
  • Pomijać konieczności zbudowania partnerskich relacji z dostawcami usług
PODZIEL SIĘ

BRAK KOMENTARZY

ZOSTAW ODPOWIEDŹ